Książka Białystok, biała siła, czarna pamięć Marcin Kącki opis recenzja

Białystok, Biała siła, czarna pamięć Marcin Kącki

 

Białystok, Biała siła, czarna pamięć Marcina Kąckiego to reportaż.

 

Jak to z reportażem bywa –  moja z nim przygoda jest iście „reporterska”.

Pozwól, że Ci ją przybliżę.

 

Pierwszy „pik myślowy” tudzież posługując się nomenklaturą  Analizy Transakcyjnej (AT)  słynne A-ha, czy nomenklaturą psychoanalizy uświadomienie, czy wreszcie w psychoterapii Gestalt Awareness– że coś jest na rzeczy, jakieś kłamstwo neurotyczne,  dotarł do mnie po obejrzeniu w kinie filmu: „Pokłosie” Władysława Pasikowskiego. I wcale nie zaraz po projekcji tego filmu, choć z kina wychodziłam w totalnym milczeniu. A bardziej czy nade wszystko, po sile nagonki, szumie czy nawet linczu jaki odbywał się na Macieju Stuhrze po jego roli. Coś zaczęło do mnie docierać, choć było to jeszcze mgliste i mało wyraźne.

W moim świecie wojna, to czas kiedy „miłość się śmiercią stała” kiedy okrucieństwa, „lęk,stres mogą wyzwolić najgorsze instynkty w każdym”.  A więc nie mnie oceniać postawy rodaków, żyjących w tych jakże mrocznych czasach. Moje myśli biegły w stronę nauki czy zastanowienia się, czy ja pozostałabym człowiekiem w tak ekstremalnej sytuacji. Czy w lęku przed śmiercią potrafiłabym myśleć jak człowiek, zachować godność, altruizm. Czy „Boso, ale w Ostrogach” przeszłabym ten czas próby ?

A wokół na hasło Pokłosie  nienawiść do Stuhra, że Żyd, sprzedawczyk, że to nie prawda ? Kłamstwa ! Zdrajca narodu ! że Polacy to tylko pomagali Żydom i ich ukrywali narażając swoje życie ?

A my Polacy antysemitami nie jesteśmy wcale !

Myślę sobie no to gruby temat dużo do roboty ! Taką nienawiść produkować może silny dysonans poznawczy.  To Wyparcia w czystej postaci – (Wyparcia czyli mechanizmy obronne trochę o nich znajdziesz tutaj)- wprawdzie często mam z nim do czynienia, ale w gabinecie.  Teraz chodzi o mechanizmy obronne Narodowe. To jest skala Makro.

Wyparciom, czy dysonansowi poznawczemu ulega każdy z nas bez wyjątku. To ludzka psychika, to nasza, moja natura. A zatem ruszyłam do lektur ! Do wiedzy ! Obalać mity w głowie, przyglądać się prawdzie, poznać inną wersję wydarzeń, wczuć się w drugą stronę no i zaczęłam:

Pierwsza krótka – acz konkretna, boląca, paląca jak problem, którego chcesz się jak najszybciej pozbyć, a się nie da to: „Sąsiedzi -Historia Zagłady Żydowskiego miasteczka”  Tomasza Grossa,

Kolejna to Oskarżam Auschwitz Mikołaja Grynberga  opis tutaj

 

 

No i oczywiście: Białystok, Biała siła czarna, pamięć Marcina Kąckiego

A-hhhhhh……… jaka ona jest niejednoznaczna !

 

 

Kibol, recydywista z wyrokami na lata, wzbudza sympatię.

 

Wandale i młodzi kandydaci na więźniów wzbudzają żal, rozumiesz ich, czasem współczujesz. Droga, po której drepcą jest pełna cierpienia i zawiedzionych uczuć dziecka (tak dziecka). Które czeka na gest miłości od matki. Zamiast przytulenia i całusa dostaje kolejne zimne i brutalne policzki. Czasem dostanie po głowie tak, że krew po policzkach płynie.  Nikt z nimi nie rozmawia, nikt nie słucha. Rośnie w nich biała siła, nienawiść i chęć zemsty. Chcą niszczyć! Chcą niszczyć przede wszystkim siebie, ale nie pójdą stąd sami, przy okazji zniszczą jeszcze parę istnień. Wciągną w białą siłę jeszcze parę istnień. Biała siła i swastyka ma ich uratować  od anonimowości i „nic nie znaczenia”. Ktoś musi jednak zwrócić na nich uwagę. Ktoś kiedyś na nich spojrzy ! Choćby było to spojrzenie nienawiści, gniewu, a może przy odrobinie szczęścia zobaczą w czyichś oczach ten lęk i strach, który oni odczuwają każdego ranka, każdego wieczoru, każdej nocy. Bojąc się zasnąć bo wróci ojciec i w końcu spełni obietnice, że ich zabije. Lub zginą z rąk brata, który często się „wkurwia” na matkę.

 

Jedynie żadną sympatią osobiście nie zapałałam do Pani profesor ! z Uniwersytetu, natomiast diagnozy psychiatryczne pojawiły się, co do tej osobowości w mej głowie bezwiednie ze cztery ( żeby nie skłamać). No cóż poradzić też jestem człowiekiem.

A zatem do brzegu, powracając do książki Białystok, biała siła, czarna pamięć plejada niejednoznacznych osobowości, historii i wątków.

Myślenie w trakcie czytanie i po lekturze, tunelowe wykluczone. Porusza i zastanawia.

Świat tej książki jest jak życie: wielowątkowe, nie proste, nie czarno-białe. Dlatego polecam czytelnikom ich uwadze, z pewnością może posłużyć w procesie samorozwoju, poznawania siebie, swoich reakcji na świat i rzeczywistość jaka nas otacza.

 

Panie Marcin Kącki jeszcze raz dziękuje za lekturę, chwile poruszeń, za wieczór autorski, autograf i za Awareness!

Marcin Kącki Białystok, biała siła czarna pamięć - spotkanie autorskie Poznań

Napisz komentarz